dodane: 30.08
Do poczytania wstawiam Wam coś bardzo ciekawego, skłaniającego do refleksji i pięknie napisanego ..
Tekst by dymusmugi
'
poranek..
krople deszczu leniwie płynące po szybie
wieżowiec
jedenaste piętro
stanął w oknie czując niesamowitą wolność. niesamowitą władzę nad sobą i swoim życiem. pod stopami kilkadziesiąt metrów przepaści zakończonej ogródkiem.
zegar bez końca powtarzał swoje tykanie.
było mu ciężko. od dłuższego czasu wszystko zaczęło mu się psuć. naprawdę sypać. jak to zmienić? nie było wyjścia. nie tym razem. droga powrotna również znikła gdzieś we mgle problemów.
myśląc zamykał oczy. widział swoich bliskich. właściwie jedną osobę. tylko jedną. poza Nią nie widział świata.
puścił ramy okna
krople deszczu rozbijały się na jego twarzy. delikatna bryza. w powietrzu unosił się zapach śmierci.
krok w przód.
spadał coraz szybciej.
szybciej. wiatr dławił jego oddech.
w lewej ręce, przy sercu ściskał karteczkę - skropioną łzami i krwią. widniały na niej słowa które przez ostatni rok były dla niego wszystkim. które dawały mu szczęście i ciepło - to czego tak naprawdę nigdy wcześniej nie doświadczył. pragnął by po jego śmierci zostało po nim tylko to "kocham Cię" wpisane kruszącym się ołówkiem w ich życie.. '
z dn.: 17.08
Działalność bloga zawieszona na czas nieokreślony. Do Waszej dyspozycji pozostaje archiwum, w którym opisywane chwile to przeszłość . Zakończyłam pewien rozdział w życiu. Trzeba żyć dalej.
pozdrawiam :)